Кривицкий Александр - Учебник белорусского языка

Добра быць у дарозе, якую ты сам сабе выбіраеш. (Я. Колас)

Другі баран — ні «бэ», ні «мя», А любіць гучнае імя. (К. Крапіва)

(Я- Колас)

За шкурку плоціць тхор галоўкай. (Я. Колас)

Забілі зайца, не забілі, Але ж, брат, гуку нарабілі. (Я. К.олас)

Здэцца, й робяць яны штось, Але справы — слабы. (К… Крапіва)

І авечка, хоць дурная, А ваўка ж пазнае. (Ф. Багушэвіч)

І воўк жа не цягаецца вечна адзін. (К. Чорны)

І Зоя — не тое, І Насця — не шчасце. (П. Панчанка)

І прад такім, вось, галамоўзай Не смей стаць роўна ты, а поўзай. (Я. Колас)

І ў самай большай на свеце пасудзіне ёсць дно. (Х Чорны)

Казырнуў не яму, а партфелю. (А. Куляшоў)

(М. Лужанін)

Кіраваць то ты кіруй, Ды не вельмі тузай. (К. Крапіва)

Крыкі спрэчкі не развяжуць. (Я. Колас)

Людзей смяшы, а сам не смейся. (Я. Брыль)

Мне Загібелька лепш Парыжа. (Я. Колас)

Мой родны кут, як ты мне мілы! Забыць цябе не маю сілы! (Я. Колас)

На беларускую дзяўчыну. Ніхто йшчэ каменем не кінуў. (Я. Купала)

(Я. Колас)

(М. Багдановіч)

Не скажаш часу: «Пачакай». (П. Панчанка)

(В. Дунін-Марцінкевіч)

(Я. К.упала)

(К. Крапіва)

Пад кола, жаба, не падлазь. (К. Крапіва)

(Я. Купала)

Прэтэнзій у яго — хапіла б на слана. (К. Крапіва)

Разумных бараноў наогул жа нямнога. (К. Крапіва)

Раны гояцца часам, а дружбаю — гора. (А. К.уляшоў)

Сама пакажа справа, Ці варта шуму ўся аблава. (Я. Колас)

(Я. Купала)

Слоў не крышыць ні век, ні тапор. (Я. Купала)

Спяваеш добра, ды ці тое? (Я. Колас)

Толькі ліха сну не мае. (Я- Колас)

Хто ж дужэй ад грамады? (Я. Колас)

(А. Звонак)

(Я. Колас)

(П. Панчанка)

Свінства.

Даслоўна — «дзіця чалавечае», адпавядае беларускаму «хлопча».

І ты таксама тут, мой дарап?

Гэта ўжо проста смешна!..