176
Andree,Die Flulsagen, p. 115.
H.S.Bellamy,Moons, Myths and Man (1938), p. 277
Exodus, 14:20, Gmzberg,Legengs, II, 359.
«Воды же были им стеною по правую по левую сторону» (Исход 14:22)
A.Calmet, Commentaire, l Exode (1708), p. 159: «Les eaux derne- urent suspendules, comme une glace solide et massive».
Rashi's Commentary to Pentateuch(English transl. by M.Rosen- baum and A.M.S;Eberman, 1930).
Ginzberg, Legends, 111,22; Targum Yerushalmi, Exodus 14:22.
Mekhilta Beshalla 6, 33a; other sources in Ginzberg, Legends, VI, 10.
Antonio de Herrera, Hisloria general de las Indias Occdenlales, Vol.IV, Bk.10, Chap.2; Brasseur. Hisloire des nations civilisees du Mexique I, 66.
De Landa, Yucatan, p. 8.
Leonne de Cambrey, Lapland Legends (1926)
Валун Мэдисон близ Конуэя в Ныо-Хэмпшире имеет размер 90x40x38 футов и весит почти 10 ООО тонн. «Он состоит из гранита, совершенно не похожего на коренную породу под ним; это типичный «блуждающий» валун». Daly The Changing World of the Ice Age, p.16.
J.Geikie, The Create Ice Age and Its Relation to the Antiquity of Man (1894), p. 25–26.
J.Geikie, The Create Ice Age and Its Relation to the Antiquity of Man (1894), p. 25–26.
Upham, The Glacial Lake Agassiz (1895), p.239.
Я намереваюсь включить часть этого материала в очерк о драконе.
Apollodorus, The Library, Epitome II (transL Frazer).
Strabon, The Geography (transl.H.L.Joncs, 1924), VII, 3, 8.
Ibid.
См.: S.Reinach, Cults, Myths and Religion (1912), p.42ff; H.Gunkel, Schopfurtg und Chaos in Urzeit und Endzeit (1895); J.Pedersen, Israel, lis Life and Culture (1926), p.472ff.
Гора Кази. упомянутая Аполлодором, — это название и горы Лебанон и горы Синай. Cf.Pomponius Mela De situ orbis.
Herodotus III, 5. Аполлоний Родосский в своей «Аргонавтике» также говорит, что Тифон, «поверженный молнией Зевса… лежит внизу, поглощенный водами озера Сербон».
В «Веках хаоса» будут представлены факты, позволяющие определить фараона из Исхода как Т ауи Тома, последнего царя Среднего царства. У Мането это Тау Тимаэ (1 утимаэ), во времена которого «взрыв Господнего гнева» обрушился на Египет и положил конец эпохе, известной ныне как Среднее царство. Имя его царицы даетсц в тексте Эль-Ариша как Тефнут. Ра-уа-аб — это имя, встречающееся среди египетских царей этого периода (W.M.F.Pelrie, A History of Egypt, I-, 227); это может объяснить происхождение еврейского названия дракона — Рааи. См. следующую сноску.
В настоящее время «дракон» стал наименованием египетских фараонов в проповеднической литературе. Cf.Ezekiel 32:2.
Pliny, Natural History, 11,91 (transl. Rackham, 1938).
J.Hevelius,Cometographia (1668), p. 794 f.
В библиотеке Американского антикварного общества, Уорчес- тер, Масс.
«Anno mundi, bis millesimo, quadrigentesimo quinquagesimo tertio, Cometa (ut multi probatautores de tempore hoc statuunt, ex conjecturis multis) cuius Plinius quoque lib.2, cap.25 mentionem facit, igneus, formam imperfect! circuli, in se convoluti caputq; globi repraesentans, aspectu terri- bilis apparuit, Typhonq; a rege, tunc temporis ex Aegypto imperium tenente, dictus est, qui rex, ut homines fide digni asserunt, auxilio gigantum, reges Aegyptoru devicit. Visus quoq; est, ut aliqui volut, in Siria, Babylonia, India, in signo capricorni, sub forma rotae, eo tempore, quando filii Israel ex Aegypto in terrain promissam, duce acviae monstratore, per diem columna nubis, noctu vero columna ignis, ut cap. 7.8.9.10 legitur profecti sunt».
Johannis Laureniii Lydi Liber de ostentis el calcndaria Craeca omnia (ed. by C.Wachsmuth, 1897-), p. 171. В этой работе Вахсмут напечатал также отрывки из Гефестиона, Авиена, Сервия и Юнктина.
Время, когда творил Кампестер, неизвестно, но предполагается, что в третьем или четвертом веке нашей эры. See Pauly-Wissowa, Real Encyclopadie der classischen Alleriumswisscnschafi, s.v. The time of Petosiris is tentatively dated in the second pre-Christian era (Pauly-Wissowa, s.v.). But he is mentioned in The Danaides of Aristophanes (448 ta388). See also E.Riess, Nechepsonis el Petosiridis fragmenta magica (1890).
Campester in Lydus Liber de oslentis; cf.Handwdrterbuch des dcutschcn Aberglaubens (1932–1933), Vol.V, s.v. «Komet».
«Египтяне обычно называют Тифона «Сетом»; это означает «сверхискусный» и «сверхмогучий», а в очень многих случаях «поворачивающий назад» и «снова преодолевающий». Plutarch, Isis and Osiris (transl. F.C,Babbitt, 1936), 41, 49.
Bochart. Hierozoicon, I, 343.
Fuga Typhonis est Mosis ex Egipto excessus. Ibid, p. 341.
«Те, кто рассказывал, что отступление Тифона с поля битвы (с Гором) было совершено на спине осла и длилось семь дней, что, совершив свое бегство, он стал отцом сыновей Иеросолимуса (Иерусалим) и Иудаэса, пытаются открыто, как явствует из самих имен, включать еврейские предания в эту легенду», Plutarch, his and Osiris, 32.
Eusebius, Preraration for the Gospel (transl. Gifford), Bk.lX, Chap.XXVH. Calmet, Commenlaire, I'Exode, p.154, правильно истолковал отрывок из Артапана, потому что он пишет: «Артапан у Евсевия говорит, что египтяне были поражены громом и повергнуты огнем с неба в то самое время, как на них обрушились воды моря».
Griffith, The Antiquities of Tel-el-Yahudiyeh; Goyon, «Les iravaux dc Cliou et les tribulations dc Geb», Kami (1936).
El-MaCoudi, Les Prairies d'or (iransl.C.Barbier and P.de Courteille, 1861), III, Chap.39. An English translation is by A.Sprenger (1841): El-Mas'udi, Meadows of Cold and Mines of Cems.
F.Fresnel, «Sur 1'Histoire des Arabes avant l'lslamisme (Kjtab alaghaniyy)», Journal asiatique (1838).
Seler, Gesammelte Abhandlungen, 11,798.
Strabo, The Geography, VII, 3, 8
A.Forke, The World Conception of the Chinese (1925), p. 43.
Rashi’s commentary on Genesis II: I, referred to in the Section, «World Ages».
Williamson, Religious and Cosmic Beliefs of Central Polynesia,1,41.
См. раздел «Темнота»
Olrik, Ragnarok(German ed.), p.446.
Ibid, p.406. The tradition was told by the Eskimos to P.Egede (1734–1740).
L.Frobenius, Die Weltanschauung der Naturvolker (1898), p. 355–357.
Bellamy, Moons, Myths and Man, p. 80.
См.: Seler, Cesammelte Abhandlungen, II, 798.
The Zend-Avesta (Pt.II, р.95 of J.Darmesteter's translation, 1883); Camoy, Iranian Mythology, p. 268.
«Kaska Tales» collected by J.A.Teil, Journal of American Folk. lore, XXX (1917), p. 440.
S.Thompson. Tales of the North American Indians (1929); H.BAlexander, North American Mythohgg, (1916), p. 255.
R.H.Lowie, «Southern lite», Journal of American Folk-lore, XXXVII (1924).
Ginzberg, Legends, III, 49.
Ibid. 11,375; 111,316, VI,116. Trakate Berakhot. 59a-59b.
Hesiod, Theogony (transl. Evelyn-White), II.856ff.
Brasseur, Sources de I'historic primitive du Mexique, p. 30, 35, 37,47.
Beke, Mount Sinai, a Volcano (18?3).
The Late Dr.Charles Beke's Discoveries of Sinai in Arabia and of Midian (1878), p.436, 561.
Cf.Palmer, Sinai: From the Fourth Egyptian Dynasty to the Pre sentDay.
W.M.Flinders Petric, «The Melals in Egypt», Ancient Egypt (1915) указывает на «мощное извержение железистого базальта… которое, вероятно, подожгло леса».