» » » » Федос Шинклер - Стрэлачнiк Мiгай (на белорусском языке)

Федос Шинклер - Стрэлачнiк Мiгай (на белорусском языке)

На нашем литературном портале можно бесплатно читать книгу Федос Шинклер - Стрэлачнiк Мiгай (на белорусском языке), Федос Шинклер . Жанр: Русская классическая проза. Онлайн библиотека дает возможность прочитать весь текст и даже без регистрации и СМС подтверждения на нашем литературном портале litmir.org.
Федос Шинклер - Стрэлачнiк Мiгай (на белорусском языке)
Название: Стрэлачнiк Мiгай (на белорусском языке)
ISBN: нет данных
Год: неизвестен
Дата добавления: 8 февраль 2019
Количество просмотров: 124
Читать онлайн

Внимание! Книга может содержать контент только для совершеннолетних. Для несовершеннолетних просмотр данного контента СТРОГО ЗАПРЕЩЕН! Если в книге присутствует наличие пропаганды ЛГБТ и другого, запрещенного контента - просьба написать на почту readbookfedya@gmail.com для удаления материала

Стрэлачнiк Мiгай (на белорусском языке) читать книгу онлайн

Стрэлачнiк Мiгай (на белорусском языке) - читать бесплатно онлайн , автор Федос Шинклер
1 2 ВПЕРЕД
Перейти на страницу:

Сваё я жыццё замарудзiў i чалавека загубiў. А чаму? Гарэлка ўсё вiнна! Яна са шляху зводзiць, на праступак штурхае...

Шмат-шмат думак у маёй галаве прабегла за гэты час... Чалавекам праз няшчасце зрабiла мяне чыгунка.

Зразумеў я яе ад таго, палюбiў... Ды выкiнулi з машыны сапсуты шрубок, i няма мне нiдзе цяпер месца.

А без чыгункi цяжка, нудна жыць мне цяпер, прызвычаiўся я да яе. Так хочацца паквiтацца за свой праступак, зрабiць што-небудзь добрае для яе, памагчы наладзiць машыну, каб добра працавала, але куды ж? Воўчы бiлет - i няма звароту. Выкiнуты на сметнiк, зламаны шрубок...

Вось кiм стаўся цяпер я...

Прайшлi гады. Адгрымелi громы рэвалюцыi, сцiхла завiруха, пачалi ўзводзiць рыштаванне новай, светлай пабудовы.

Далёка ад роднай вёскi апынуўся я. Давялося i мне папрацаваць на чыгунцы. Пад час працы не раз успамiнаў Сымона Мiгая i яго гiсторыю. Палюбiў i я чыгунку, захапiўся i я стройнасцю, своеасаблiвым хараством яе працы i зразумеў я Сымона. Зразумеў, чаму так цяжка было яму адчуваць сябе выкiнутым, нягодным шрубочкам гэтай вялiкай складанай машыны. Дбаў я, шчыра i ўважлiва дбаў аб тым, каб быць на сваiм месцы, добра выконваць сваю працу маленькага шрубочка, ад якога, бывае, залежыць праца машыны.

I зноў успамiнаў Мiгая.

Аднойчы давялося мне выехаць на маленькую станцыю. Хоць маленькая яна была, хоць зусiм мала было тут чыгуначнiкаў, але тут добра, прыкладна для iншых працаваў мясцком. Вёў вялiкую культурна-асветную работу сярод членаў свайго саюза, меў шэфства над вёскай суседняй i там дапамагаў сялянству выбрацца з векавечнай цемры, распачаць новае, светлае, прыгожае жыццё.

У гэтым мясцкоме спаткаўся я з Сымонам Мiгаём. Рэвалюцыя анулявала яго воўчы бiлет, звярнула шрубок на старое месца, дала магчымасць паквiтацца за былы, мо i несвядомы, праступак.

I шчыра, старанна квiтаўся Сымон Мiгай.

Уся вялiкая культурная работа, пра якую чутно было i за межамi станцыi, была справай рук Мiгая, старшынi мясцкома чыгуначнiкаў.

З вясёлым тварам спаткаў мяне Мiгай. Вiдаць было, што чалавек жыве, захоплены жыццём, бачыць у iм сэнс, працуе, закаханы ў працу.

- Квiтаюся, браток, квiтаюся, - казаў ён мне. - А галоўнае, родны мой, не пабачыш ты на нашай станцыi анiводнага п'янага. Няма, брат, гэтай брыдоты ў нас! На сваiм прыкладзе пераканаў я ўсiх. Наша частка машыны працуе добра, сумленна, кожны шрубок на месцы, не хiстаецца, роўна i гладка iдзе. За нашу частку машыны можна быць спакойным!

Я ахвотна паверыў Сымону Мiгаю.

1928 г.

1 2 ВПЕРЕД
Перейти на страницу:
Комментариев (0)